Tankar ved eit tastatur

Merkeleg så raskt dagane går! Men to declutteringsdagar i ein smekk fungerer då ganske greit iallfall.

I dag tok eg fatt på ein søppelsekk som har stått på rommet til Even og venta på betre tider eller noko slikt. Denne var full av kle, og heldigvis er det ein liten mann i familien til Tor Inge som er i akkurat rett storleik til å overta slikt noko. I tillegg til denne, skal eg køyra ein tur på søppelplassen i dag òg med anna småtteri eg har plukka ut i laupet av dei siste dagane. Til dømes har eg mange pappesker som skal kastast, for eg har jo sett på innhaldet i dei og sortert og kasta tidlegare, så skrotmengda i huset minkar kraftig. Og det er så GODT! (Men det visast slett ikkje enno heller … Berre for oss som veit korleis det har vore.)

I går og i dag har eg kosa meg med litt saum att. Har sydd denne veska tilei tenåringsjente med bursdag i desse dagar.

Veska har ei lomme på innsida, og berereima er teke frå ei anna veske som har vorte kasta tidlegare.

Pynta veska med ein filtblomst frå Panduro. Eg syntest veska vart fin med litt farge, men dersom mottakaren ikkje er samd, kan ho berre knyta opp tråden, så er pynten borte.

I just love it when my design, the bathat, is mentioned in other blogs. Strange to see a pattern made by me in a little place in Norway, being knitted other places in the world. Thank you Ravelry!

Har eg verkeleg gjort dette i fjorten dagar alt? Jøss!

I dag forsvann det to bereposar med barnekle ut frå huset. Dei gjekk til nokon som vil arva dei. Betre plass i skapa er ein kjempebonus!

Betty driv forresten òg med rydding, i både fysiske og mentale skap. Bloggen hennar er vel verdt eit besøk viss du ikkje har vore der enno.

… men ikkje for ingenting.

I dag hadde eg dagvakt, og det var ei litt stressande vakt, så eg var sliten då eg var på heimtur. Eg måtte køyra Tor Inge sin bil, for Chrysler’n som hadde vore på verkstad, hadde kome ut frå verkstaden i verre forfatning enn han var då han kom inn. Det hadde vorte bytta tennpluggar, men Noko Er Feil, for det høyrast ikkje ut som bilen går på meir enn 5 (av 6) sylindrar iallfall. Med andre ord; ikkje noko ein ynskjer å køyra lengre enn til butikken med.

Etter å ha køyrd eit stykke, høyrde eg ein merkeleg lyd i bilen. Det var som om det kunne vere ei laus tettingslist eller noko, men eg såg ikkje noko som blafra … Plutseleg mintest eg ein liknande lyd frå då eg var lita og sat på med pappa, og då hadde bilen punktert. Eg svinga ut på næraste veglomme, og ganske riktig, høgre bakhjul var nesten flatt. Litt mutt og molefunken tok eg fram mobilen og ringte mannen, som skulle koma.

Medan eg sat der og venta, la eg merke til ein bil med ei eldre kvinne inni som kom i motgåande køyrefelt, og bilen køyrde merkeleg sakte då den passerte meg, og nokre meter lengre bort, stoppa den heilt opp. Det rauk litt av bilen som hadde stoppa, og plutseleg såg eg at det var flammar under han! Då vart det fart på meg! Eg kom meg på andre sida av vegen, og hanka tak i kvinna som enno ikkje hadde kome seg ut av bilen før eg ringte 110. Eg fekk ut varseltrekant, og fekk hjelp av Tor Inge då han kom, samt av ein NAF-sjåfør som var på tur forbi.

Som sjukepleiar hender det jo at eg rekvirerer ambulanse, men eg må innrømma at eg aldri har fått fart på så mange utrykningskøyrety på ein gong før. Fyrst kom kommandobilen til brannvesenet, så ein brannbil, deretter to ambulansar, og til sist, (då alt eigentleg var nesten over), kom det to politibilar. Dette vart ein særs uvanleg tur heim frå arbeid. Må innrømma at eg var litt skjelven etterpå, men alt gjekk bra med bilføraren og eg sjølv har oppdaga at eg tydelegvis held hovudet kaldt sjølv i situasjonar som er stressande. Mykje spenning på ein vanleg laurdag!

(Og dekket mitt vart bytta av Tor Inge medan dramaet pågjekk)

Både Trønderavisa og Adressa nemnar hendinga.

No er det berre to vakter att til ferien byrjar. Eg gler meg!

Jepp, eg kjenner meg litt “pompel og pilt”-aktig for tida. I dag har eg hatt fri før arbeidshelg, og eg har gjort unna declutteringa for heile helga med ein gong.

11 av 365: Ein gamal blekkskrivar vert nok aldri brukt meir

12 av 365: Neppe ein gamal ruter heller?

13 av 365: Ei gamal lampe går same vegen.

I tillegg til dette, hadde vi med oss såpass mykje at det vart nesten fullt i chrysler’n, og så køyrde vi på skroten. Merkeleg er det, at trass i at vi kastar eit heilt lass (og vi har jo kasta fleire før) ser det slett ikkje ut til at det manglar noko som helst.

I’ve been tagged by Hege, and when she does this in english, well, then so can I.

Okay, here goes:

10 things I can’t get enough of:

1. My daughter’s smile!
2. My son’s jokes. He’s five and makes up jokes with absolutely no point, but he loves to tell them, so you have to laugh just because he’s so excited.
3. The look from my man when I see in his eyes he’s glad he chose me
4. Quiet mornings alone in the kitchen with just the radio and a cup of coffee to keep me company
5. Holidays! (Mine starts after this weekend)
6. Candy
7. Coca Cola (I know it’s no good for me, but I can’t resist … )
8. Fabrics -since I started sewing I’ve built up a small storage, but I want more.
9. Yarn!
10. Love!

I tag Ellen and Annette!

Klesskapet er rydda. Iallfall 3 av dei 4 hyllene. Der låg det ting eg ikkje har sett sidan sist eg rydda klesskapet … Vel, mange av desse fekk plass i ein søppelsekk som skal til Fretex. På denne måten kan eg kvitta meg med kle med godt samvit.

Eg må seie eg har fått eit litt anna syn på ting når eg heile tida har decluttering i hovudet.

Dette var 10 av 365. No er det berre 355 att. (Eigentleg kan denne dagen telja for fleire, men eg trur vi kallar det ein dag. Det er sikkert nok av andre objekt eg kan kasta seinare)

Eg såg forresten Kaoskontroll på Nrk1 i går. Eg trur dette prosjektet forhindrar meg i å få det like fullt som dama der hadde det.

Det er ikkje så enkelt når arbeidet kjem i vegen for blogginga, men noko må ein jo leva av … Eg ligg på etterskot med blogging av decluttering, men heldigvis ikkje like mykje på etterskot med sjølve declutteringa; her vert det kasta støtt og stadig.

Dag 7 av 365: Jaktstøvlane til mannen har sett sine betre dagar. Dei held han ikkje tørr på føtene lenger, og det er visst ikkje meir å bøta på. Bort med dei!

Dag 8 av 365: Vanngevær som ikkje virkar lenger er ikkje så veldig artige. Dei går i søpla.

Dag 9 av 365: Nok eit par sko. Mannen kom sjølv med forslaget om at han hadde eit par joggesko som ikkje var brukande lenger, så dei får òg reisepass.

(Eg må innrømma at eg er litt spent på kva han skal ha att for all denne kastinga si. Det er ikkje heilt likt han dette …)

Forresten; Annette har kasta seg med i oppryddingsprosjektet.